işte böyle
işten atıldım...

(Eski bir işyeri hekimi)

Bugün üç üç ikibinüç, pazartesi... Ne güzel denk gelmiş rakamlar. Ama olayım şubatın soğuk bir gününde başlıyor. Savaş çığlıklarının atıldığı günler. Sanki eski bir Amerikan westerni izliyoruz. USA'nın Amerika kıtasına ırak, bize yakın bir ülkeye saldırmak için her bahaneyi kullandığı ve bizim memleketi basamak olarak kullanmak için her türlü numarayı çevirdiği günler. Aklıselim herkesin "savaşa hayır" diye çırpındığı, benimde içine düştüğüm maddi problemlerden kurtulmak için çabaladığım soğuk bir Şubat günü. Hava sanki ağlayacak gibi kararmış, asık suratlı ve kararmaya yüz tutmuş bir akşam melankolisi griliğinde. Şubatın yirmisi. Saat on yediyi geçmiş. Bugün yatması gereken dört yüz küsur milyon liralık bir vergi ödemem ve cebimde sayılı milyon liralar. İşyeri hekimliğini yaptığım fabrikadayım, maaşımdan avans çekeceğim, ödemeyi geciktirmeden ve gecikme faizine kaptırmadan elimdeki üç kuruşu on yedi otuzdan önce bankaya ulaştırmanın telaşı ve sırtımdan akan ter. Fabrika Afyonlu bir ailenin şirketi, iplik fabrikası...

GERİ DÖN